زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

سوره نحل





سوره نحل، سوره شانزدهم قرآن کریم بوده و در مکه نازل شده است.


۱ - وجه تسمیه



زنبور عسل و خانه سازی آن در کوه و تهیه عسل از میوه‌ها و گل‌ها و شفابخش بودن عسل و الهام خدایی به زنبور در این تدبیرها و نقشه‌ها، در آیات ۶۸ و ۶۹ این سوره بیان شده است؛ به این دلیل سوره را «نحل» نامیده‌اند.
نام دیگر این سوره « نعم » و « نعیم » است؛ زیرا نعمت‌های فراوان زمینی و آسمانی خدا، وحی، بعثت، قیامت، بطلان عقاید مشرکان، کیفر اقوام و… از دیگر موضوعات این سوره است.

۲ - غرض سوره



غرض سوره امر به صبر و وعده نیکو بر صبر در راه خدا و خبر دادن به نزدیک شدن امر خداست، که عبارتست از: غلبه دین حق بر باطل و بر کفار، که خدای تعالی این معنا را با بیان این که: تنها خدای تعالی اله معبود است نه دیگری چون تدبیر عالم مانند خلقتش قائم به او است و نیز همه نعمت‌ها به او منتهی می‌گردد و هیچ یک از آنها مصنوع غیر او نیست نتیجه می‌گیرد. پس واجب است همان خدا به تنهایی عبادت شود و همچنین با بیان اینکه: دین حق از خدا است پس واجب است که غیر دین او دینی و قانونی دیگر تشریع نشود و باز با بیان اموری از دین الهی، توضیح می‌دهد.
این، آن غرضی است که معظم آیات این سوره آن را دنبال نموده و با بیان‌های مختلفی تعقیب می‌نماید، در ضمن بیان این غرض، آیاتی هم هست که مساله هجرت و پاره‌ای مطالب مناسب با آن را ایراد می‌نماید.


۳ - ویژگی‌های سوره




۱. این سوره ۱۲۸ آیه، ۲۸۴۰ کلمه و ۷۷۰۷ حرف دارد.
۲. هفتادمین سوره در ترتیب نزول، و شانزدهمین سوره در مصحف شریف است.
۳. پس از سوره کهف و پیش از سوره نوح در مکه نازل شد؛ به جز سه آیه آخر آن؛ ولی برخی از مفسران معتقدند چهل آیه اول این سوره در مکه و بقیه در مدینه نازل شده است.
۴. از نظر کمیت از سور مئین است.
۵. آیه ۴۹ آن سجده مستحب دارد.
۶. سه یا چهار آیه منسوخ دارد.

۴ - احکام فقهی سوره



حرمت شراب، گوشت میته، گوشت خوک، خوردن خون، گوشت حیوانی که بدون ذکر نام خدا ذبح شود، جواز اکل محرمات در صورت اضطرار، استعاذه در تلاوت قرآن و وجوب عمل به عقود و قراردادها، احکام فقهی این سوره است.


۵ - مطالب سوره




۱. زندگی زنبور عسل و فواید عسل؛
۲. ذکر نعمت‌های خداوند همانند انواع طیبات، گیاهان، میوه‌ها و…؛
۳. خداشناسی؛
۴. معاد و بهشت و جهنم؛
۵. هجرت و جهاد؛
۶. بعثت انبیا و اهداف آنان.
[۷] رامیار، محمود، ۱۳۰۱ - ۱۳۶۳، تاریخ قرآن، ص۵۸۴.
[۹] جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، ج۱، ص۳۱۶.
[۱۰] هاشم زاده هریسی، هاشم، ۱۳۱۷، شناخت سوره‌های قرآن، ص۲۱۴.


۶ - پانویس


 
۱. ↑ نحل/سوره۱۶، آیه۶۸.    
۲. ↑ نحل/سوره۱۶، آیه۶۹.    
۳. ↑ نحل/سوره۱۶، آیه۴۹.    
۴. ↑ سخاوی، علی بن محمد، ۵۵۸-۶۴۳ق، جمال القراء و کمال الاقراء، ج۱، ص۴۴۴.    
۵. ↑ سخاوی، علی بن محمد، ۵۵۸-۶۴۳ق، جمال القراء و کمال الاقراء، ج۱، ص۲۹۴.    
۶. ↑ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، ۷۲۹ - ۸۱۷ق، بصائرذوی التمییزفی لطائف الکتاب العزیز، ج۱، ص۲۷۸.    
۷. ↑ رامیار، محمود، ۱۳۰۱ - ۱۳۶۳، تاریخ قرآن، ص۵۸۴.
۸. ↑ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، الاتقان فی علوم القرآن، ج۱، ص۴۴.    
۹. ↑ جمعی از محققان، علوم القرآن عندالمفسرین، ج۱، ص۳۱۶.
۱۰. ↑ هاشم زاده هریسی، هاشم، ۱۳۱۷، شناخت سوره‌های قرآن، ص۲۱۴.
۱۱. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ۱۳۰۵، تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۱۴۷.    
۱۲. ↑ طباطبایی، محمد حسین، ۱۲۸۱ - ۱۳۶۰، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۲، ص۲۰۲.    
۱۳. ↑ زرکشی، محمد بن بهادر، ۷۴۵ - ۷۹۴ق، البرهان فی علوم القرآن، ج۱، ص۱۹۳.    


۷ - منبع



فرهنگ نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «سوره نحل».    


رده‌های این صفحه : سوره‌های قرآن




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.